Ik ben Bart Delaere en ik werk nu drie jaar als leerkracht aan het Maritiem Instituut Mercator. In die periode heb ik een vrij gevarieerd lessenpakket opgebouwd. Zo geef ik vooral PAV, waarbij ik wiskunde, wetenschappen en digitale competenties combineer voor de B-stroom. Daarnaast geef ik ook digitale competenties aan de eerstejaars in zowel de A- als B-stroom. Voor de leerlingen van de tweede graad, in de richtingen dek en motoren, geef ik dan weer STEM-projecten. In totaal sta ik voor een tiental verschillende klassen.
Lesgeven is voor mij echt de kern van mijn job en tegelijk ook wat ik het allerleukste vind om te doen. Ik haal er veel voldoening uit om met leerlingen bezig te zijn en hen iets bij te brengen. Tegelijk is het ook meteen de grootste uitdaging: elke leerling gemotiveerd krijgen en houden is niet altijd evident, maar net dat maakt het werk boeiend.
Voor ik naar het Maritiem Instituut Mercator kwam, heb ik een lange weg afgelegd in het onderwijs. Ik heb achttien jaar in het basisonderwijs gestaan en was daar ook drie à vier jaar ICT-coördinator. Daarna heb ik nog twee jaar in het volwassenenonderwijs gewerkt. Op een bepaald moment had ik een meer coördinerende functie, maar ik merkte dat ik het lesgeven zelf miste. Hier kan ik opnieuw volop doen wat ik het liefst doe. De overstap van het basisonderwijs naar het secundair onderwijs was natuurlijk groot, want die twee zijn moeilijk met elkaar te vergelijken.
Opvallend is dat ik zelf eigenlijk geen enkele band heb met de maritieme wereld. Integendeel zelfs: ik word zeeziek, heb weinig met water en een strandbezoek zegt me niet zoveel. Mijn enige connectie met die wereld is dat ik hier lesgeef. Ik ben hier eerder toevallig terechtgekomen, maar ik heb daar nog geen moment spijt van gehad. Ik vind het een fantastische school en ik sta hier heel graag.
Wat deze school voor mij zo bijzonder maakt, is het nichekarakter. Je kan maritieme richtingen eigenlijk enkel hier volgen (en in Antwerpen), waardoor leerlingen heel bewust voor deze school kiezen. Dat voel je ook in de sfeer. Het is hier erg familiaal: we zijn met een relatief klein team van een 35-tal personeelsleden, waardoor iedereen elkaar kent. Dat geldt niet alleen voor de collega’s onderling, maar ook voor de leerlingen. We kennen hun namen, hun achtergrond en het traject dat ze al hebben afgelegd. Dat zorgt voor een warme en betrokken omgeving.
Ook het maritiem onderwijs zelf maakt het uniek. De vakken zijn anders dan in een klassieke secundaire school en de begeleiding is veel persoonlijker. Zowel leerkrachten als leerlingen krijgen hier de nodige ondersteuning en er wordt echt samengewerkt. Problemen worden samen aangepakt, op een menselijke en betrokken manier.
Aan leerlingen die een maritieme richting overwegen, zou ik zeker zeggen: kom eens kijken en geef het een kans. Het is een wereld waar veel jongeren niet meteen aan denken. Vaak blijven ze hangen bij de meer traditionele beroepen, terwijl de maritieme sector ontzettend veel boeiende en belangrijke jobs te bieden heeft. Het is een sector die vaak wat vergeten wordt, maar eigenlijk onmisbaar is in onze samenleving.
Als ik het Maritiem Instituut Mercator in één zin moet samenvatten, dan zou ik zeggen: het is een school voor mensen die een toekomst zoeken op zee.
Ik ben Leander Duthoit en ik werk ondertussen drie jaar als leerkracht aan het Maritiem Instituut Mercator. Ik geef een combinatie van vakken: Engels, natuurwetenschappen en PAV. Daarnaast ben ik ook verantwoordelijk voor het taalbeleid op school en ben ik klastitularis van 5B.
Wat ik het leukste vind aan werken op deze school, is de kleinschaligheid. Omdat we een kleine school zijn, leer ik mijn leerlingen echt goed kennen. Dat zorgt ervoor dat de band veel hechter is dan op grotere scholen. Die nabijheid voel je niet alleen in de relatie met de leerlingen, maar ook binnen het team. We werken heel nauw samen en dat maakt het aangenaam om hier les te geven.
We begeleiden een diverse groep leerlingen, elk met hun eigen achtergrond en verhaal. Dat maakt het soms uitdagend om iedereen gemotiveerd te krijgen, maar het zorgt tegelijk voor extra voldoening wanneer je merkt dat leerlingen groeien en vooruitgang boeken. Daarnaast geef ik ook nautisch Engels, wat in het begin volledig nieuw was voor mij. Ik heb dat vooral als een persoonlijke uitdaging gezien, en ondertussen ben ik daar sterk in gegroeid.
Dit is trouwens de eerste school waar ik lesgeef, dus ik heb geen vergelijking met andere scholen. Toch merk ik dat het Maritiem Instituut Mercator op veel vlakken anders is. Wat deze school zo bijzonder maakt, is hoe uniek ze is binnen Vlaanderen. Leerlingen kiezen hier heel bewust voor een specifieke richting. Ik heb daar veel respect voor, want zelf wist ik in het middelbaar nog niet goed wat ik wilde doen. Hier zitten jongeren die vaak al vanaf het eerste middelbaar weten dat ze later op zee willen werken. Omdat we zo’n specifieke opleiding aanbieden, moeten we ook niet concurreren met andere scholen en kunnen we sterk inzetten op praktijkgerichte ervaringen.
Zelf heb ik wel een connectie met de maritieme wereld. Ik heb altijd al een passie gehad voor de zee. Als kind ging ik elk jaar naar Oostende voor Anker en kreeg ik de kans om op boten mee te varen. Die interesse is er gekomen via mijn ouders en is eigenlijk altijd gebleven.
De sfeer op school is ook iets wat voor mij echt het verschil maakt. We zijn geen klassieke, strikte school. Er is ruimte voor een echte band met de leerlingen, en dat vind ik als leerkracht heel belangrijk. Die connectie helpt ook om leerlingen te motiveren: als je interesse toont in wie ze zijn, geraak je veel verder. Je merkt dat ook aan oud-leerlingen, die vaak nog lang betrokken blijven en zich echt deel voelen van de Mercator-familie.
Wat het maritiem onderwijs zo interessant maakt, is de unieke combinatie van algemene vakken en praktijkvakken. Als leerkracht krijg ik ook de kans om daarin mee te stappen. Zo help ik bijvoorbeeld mee bij Oostende voor Anker, ga ik mee op zee en heb ik zelfs al lesgegeven op zee. Dat zijn ervaringen die je in een andere school niet snel zal hebben. Bovendien blijf ik hier ook zelf groeien: vakken zoals nautisch Engels waren in het begin een uitdaging, maar net dat maakt het zo boeiend.
Aan leerlingen die een maritieme richting overwegen, zou ik zeggen: gewoon doen. Als de zee je passie is, dan word je hier echt goed voorbereid op een toekomst op zee. Je wordt deel van een hechte maritieme familie en krijgt alle kansen om je te ontwikkelen tot iemand die klaar is voor een job op zee. Dat is niet voor niets waar wij voor staan: onderwijs voor een toekomst op zee.